Kara za wykluczenie czy wykluczenie za karę?

Polemika | Zasada proporcjonalności w zamówieniach publicznych na przykładzie sprawy Mirbudu

Z zainteresowaniem przeczytałem artykuł dr. Macieja Lubiszewskiego „Kara za środowisko czy kara za przemilczenie”, opublikowany w „Akademii zakupów publicznych” 30 marca 2026 r., dotyczący głośnego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 19 stycznia 2026 r. (sygnatura akt: KIO 5144/25) w sprawie wykluczenia konsorcjum Torpol S.A. oraz Mirbud S.A. z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na prace na linii kolejowej E75 (Rail Baltica). Autor stara się prezentować wyważone stanowisko. Wskazuje na miejscami bardzo lakoniczne uzasadnienie wyroku i podnosi wątpliwości z tym związane. Ostatecznie uważa jednak, że wyrok jest prawidłowy. Nie zgadzam się z tą oceną. Wykluczając konsorcjum Torpol-Mirbud, Izba naruszyła nie tylko polskie prawo zamówień publicznych, ale też prawo Unii Europejskiej.

Czego dotyczył spór?

Dla przypomnienia – PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. wykluczyły konsorcjum Torpol-Mirbud na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy – Prawo zamówień publicznych (tj DzU z 2024 r. poz. 1320 ze zm.; dalej: p.z.p.), a więc przepisu, zgodnie z którym z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który „w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje...